{"id":122,"date":"2022-09-10T09:44:11","date_gmt":"2022-09-10T09:44:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.ilewlezie.pl\/?p=122"},"modified":"2025-07-17T12:35:31","modified_gmt":"2025-07-17T12:35:31","slug":"aklimatyzacja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ilewlezie.pl\/index.php\/2022\/09\/10\/aklimatyzacja\/","title":{"rendered":"AKLIMATYZACJA"},"content":{"rendered":"\n

9 sierpnia 2020<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Aguille du Midi o poranku<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Troch\u0119 nam schodzi z rana czasu. Przemo si\u0119 wkurwia bo lubi wcze\u015bnie wychodzi\u0107. Potem trzeba znale\u017a\u0107 parking, ja id\u0119 jeszcze kupi\u0107 kijki trekingowe bo nie wiedzie\u0107 czemu ich nie wzi\u0105\u0142em. Ich zakup oka\u017ce si\u0119 strza\u0142em w 10. Koniec ko\u0144c\u00f3w ruszamy z Chamonix kolejka o 10:00. W poci\u0105gu g\u0142\u00f3wnie tury\u015bci, patrz\u0105 na nas, obwieszonych linami, czekanami, kaskami, jak na kosmit\u00f3w. Oni jada tylko do Montenevers (1913m) popatrze\u0107 z tarasu na Mer de Glace i wypi\u0107 kaw\u0119 albo piwo. 
<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zej\u015bcie z Montenvers z pocz\u0105tku \u0142atwe szybko zmienia si\u0119 w rodzaj via ferraty z d\u0142ugimi zej\u015bciami drabinami i zabezpieczonymi kablami trawersami. W ko\u0144cu dotykamy stopami lodowca, a w\u0142a\u015bciwie warstwy szarego piachu i kamieni kt\u00f3re go okrywaj\u0105.  <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Mer de Glaces<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ruszamy w majestatycznym towarzystwie postrz\u0119pionych grani Arete de Flammes des Pierre (Gra\u0144 Kamiennych P\u0142omieni) i wie\u0144cz\u0105cego je podw\u00f3jnego szczytu Les Drus. W oddali majaczy Aguille du Tacul i s\u0142ynne Grandes Jorasses.   <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kamyczki porozrzucane na lodowcu i dzielna Zuzanna<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Z pocz\u0105tku idzie si\u0119 elegancko, ale po oko\u0142o godzinie pojawiaj\u0105 si\u0119 szczeliny. Najpierw nie\u015bmia\u0142o, pojedynczo, niezbyt szerokie, zag\u0119szczaj\u0105 si\u0119 w raz z post\u0119pem naszej drogi, a\u017c w ko\u0144cu pi\u0119trzy si\u0119 przed nami bastion nie przej\u015bcia. Fosa szczeliny, a za ni\u0105 lodowy mur. Nijak szturmowa\u0107 bez strat w ludziach. Kluczymy, obchodzimy coraz to trafiaj\u0105c w \u015blep\u0105 uliczk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Po drodze wsz\u0119dzie \u015bmieci. Lodowiec wypluwa pami\u0105tki po wielu latach eksploracji. Du\u017co starych puszek po jedzeniu z dziwnymi starodawnymi etykietkami, jakie\u015b po\u0142amane narty, stalowe kable, drewno. Wtem trafiam na co\u015b na prawd\u0119 wyj\u0105tkowego. Na pocz\u0105tku nie zdaje sobie sprawy co trzymam w r\u0119kach. Ci\u0119\u017ckie to i solidnie wykute, jak dla konia. Znajduje drugi kawa\u0142ek i ju\u017c rozumiem. Stare raki, pewnie z lat 30. Przez chwil\u0119 rozwa\u017cam zabranie tej wyj\u0105tkowej pami\u0105tki, ale niepokoi mnie to znalezisko. Niby nie jestem przes\u0105dny, ale jednak. Robi\u0119 tylko zdj\u0119cia i zostawiam je tam gdzie znalaz\u0142em. S\u0105 ci\u0119\u017ckie, no i kto wie czy pecha nie przynosz\u0105, skoro kto\u015b je tu ju\u017c raz zgubi\u0142. <\/p>\n\n\n\n

D\u0142ugo kluczymy mi\u0119dzy szczelinami lodowca a\u017c teren znowu si\u0119 wyp\u0142aszcza, szczelin mniej. Z daleka wida\u0107 ju\u017c przelewaj\u0105cy si\u0119 przez skalny pr\u00f3g lodowiec i tworz\u0105c\u0105 si\u0119 barier\u0119 serak\u00f3w Serac du Geant. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
S\u00e9racs du G\u00e9ant<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nie musimy na szcz\u0119\u015bcie jej przechodzi\u0107, zreszta nie by\u0142oby by to chyba wykonalne. Tu\u017c przed ni\u0105 na prawo odnajdujemy drabiny b\u0119d\u0105ce pocz\u0105tkiem podej\u015bcia do Refuge du Requin. Przemo wchodzi pierwszy i zak\u0142ada asekuracje dla dziewczyn. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wszyscy mamy ci\u0119\u017ckie plecaki nie ma co ryzykowa\u0107. Ja b\u0119d\u0119 szed\u0142 ostatni i postanawiam si\u0119 nie asekurowa\u0107, w ko\u0144cu to tylko drabina. Drabin jest kilka, potem ju\u017c tylko treking pod g\u00f3r\u0119 i w sumie po godzinie rozk\u0142adamy si\u0119 rado\u015bnie na tarasie. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Refuge du Requin 2516 m<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Widoki zapieraj\u0105 dech w piersiach. Na horyzoncie kr\u00f3luje Dent du Geant, o kt\u00f3rym czyta\u0142em po drodze w magazynie \u201cG\u00f3ry\u201d. Robi\u0105c research do wyprawy czyta\u0142em, \u017ce schronisko jest zamkni\u0119te z powodu pandemii. Nastawiali\u015bmy si\u0119 na biwak pod schroniskiem, lub w optymistycznej wersji p\u00f3j\u015bcie dalej, na co napiera\u0142 Przemo.  Ku naszej uciesz okazuje si\u0119 \u017ce dormitorium schroniska jest otwarte. Wizja prawdziwych \u0142\u00f3\u017cek, grzej\u0105ce s\u0142oneczko i wspania\u0142y widok przekonuj\u0105 nas do pozostania na noc na wysoko\u015bci zaledwie 2516 m. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Widok z tarasu Refuge du Requin na lodowiec Tacul<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Trudno\u015bci kolejnego dnia poka\u017c\u0105 nam \u017ce to by\u0142a w\u0142a\u015bciwa decyzja.   <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Zuzanna planuje nam tras\u0119 na nast\u0119pny dzie\u0144 \ud83d\ude09<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

10 sierpnia 2020<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tym razem ruszamy wcze\u015bnie. Musimy obej\u015b\u0107 g\u00f3rny fragment bariery Seracs du Geant. \u0141atwo nie jest. Kluczymy mi\u0119dzy strumieniami u st\u00f3p skalnej turni Petit Rognon (czyli Ma\u0142ej Nerki), przekraczamy niepewne \u0142achy \u015bniegu. Krucho, \u015blisko, nieprzyjemnie, tylko widoki pi\u0119kne.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Idziemy do przodu, cofamy si\u0119 wci\u0105\u017c szukaj\u0105c bezpiecznej drogi. Przemo dzielnie prowadzi. Wydostajemy si\u0119 w ko\u0144cu na bardziej wyp\u0142aszczony fragment lodowca niedaleko la Badi\u00e8re – lodowcowej rzeki. Dopiero studiuj\u0105c map\u0119 zda\u0142em sobie spraw\u0119 z jej istnienia wtedy widzia\u0142em jedynie niezbyt zach\u0119caj\u0105ce zag\u0142\u0119bienie terenu. Znajdujemy si\u0119 ju\u017c na Glacier du Geant.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Lodowa sztuka<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Widoki jak z innej planety. Czuj\u0119 si\u0119 ma\u0142y i nic nie znacz\u0105cy w tym otoczeniu.  <\/p>\n\n\n\n

Po prawej z Vallee Blanche sp\u0142ywa kolejny lodowiec. Szczeliny po horyzont. Jak my to przejdziemy? Znowu kluczymy, jest troch\u0119 stresu. Jeste\u015bmy w 4 osoby wi\u0119c potencjalnie powinni\u015bmy zatrzyma\u0107 upadek pierwszego, ale nigdy nic nie wiadomo. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Nasz zesp\u00f3l na lodowcu<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 szczelinach docieram na stok wiod\u0105cy na prze\u0142\u0119cz Col du Gros Rognon rozpi\u0119tej pomi\u0119dzy masywnym Gros Rognon, a Pointe Lachenal b\u0119d\u0105cej pocz\u0105tkiem masywu Mont Blanc du Tacul. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Glacier du G\u00e9ant – kosmos<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Id\u0119 pierwszy. Ance troch\u0119 siada kondycja, wychodzi palenie papieros\u00f3w, wszak zbli\u017camy si\u0119 do 3000 m.n.p.m. <\/p>\n\n\n\n

W ko\u0144cu po d\u0142ugim cz\u0142apaniu osi\u0105gamy prze\u0142\u0119cz. Wida\u0107 ju\u017c wyra\u017anie stacje kolejki na Aguille du Midi i schronisko Refuge des Comsiques. Jest blisko, wr\u0119cz na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, ale to by\u0142oby ju\u017c za wysoko na spanie, zreszt\u0105 to niepowtarzalna okazja przespa\u0107 si\u0119 na lodowcu. Dziewczyny padaj\u0105 na plecaki a ja chwytam \u0142opat\u0119 i bior\u0119 si\u0119 za budowanie \u015bnie\u017cnej platformy pod namioty. W ko\u0144cu jestem architektem. We francuskich alpach nie wolno biwakowa\u0107 w ci\u0105gnie dnia, mo\u017cna si\u0119 rozbi\u0107 o zmroku i zebra\u0107 o \u015bwicie. My nie mamy wyj\u015bcia bo zaczyna kropi\u0107.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Nocleg na lodzie na przeleczy Col du Gros Rognon 3402m, w tle Aiguille du Midi<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Popo\u0142udnie sp\u0119dzamy w namiotach. Topi\u0105c kawa\u0142y lodowca na herbat\u0119 i liofizy. Nad nami leniwie sun\u0105 wagoniki kolejki<\/p>\n\n\n\n

11 sierpnia 2020<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Budz\u0119 si\u0119 o wschodzi s\u0142o\u0144ca. Rozpinam tropik namiotu i trafiam na taki widok. Co\u015b pi\u0119knego.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Widok z namiotu o poranku<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Pogoda pi\u0119kna. Po \u015bniadaniu zaczynamy sk\u0142ada\u0107 ob\u00f3z.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Poranek na prze\u0142\u0119czy <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nagle dzwoni telefon Przema. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce nigdzie nie ma Anki. Dzwoni, \u017ce wpad\u0142a do szczeliny. A m\u00f3wili\u015bmy dziewczynom nie oddalajcie si\u0119 od namiotu za potrzeb\u0105. Przemo leci gdzie\u015b po \u015bniegu, kierowany instrukcjami z telefonu. Ja zbieram sprz\u0119t do ratownictwa szczelinowego i instruuje Zuz\u0119. Jest chyba w lekkim szoku. Zak\u0142adamy raki i uprz\u0119\u017ce i lecimy w kierunku majacz\u0105cej w oddali sylwetki Przemka. Na prawd\u0119 daleko posz\u0142a si\u0119 wysika\u0107. Biegniemy. Na miejscu Przemo i niewielki otw\u00f3r w \u015bniegu. Dos\u0142ownie 30×50 cm. \u0106wiczyli\u015bmy ratownictwo przed wyjazdem wi\u0119c wszystko idzie sprawnie. Robi\u0119 stanowisko z czekana. Budujemy flaszencug. Anka nie ma nawet uprz\u0119\u017cy. Obwi\u0105zuje si\u0119 lin\u0105 instruowana przez Przemka. Mimo sprawnego wykonania to jednak troch\u0119 wszystko trwa. Ci\u0105gniemy kolejne metry liny. W ko\u0144cu pojawia si\u0119 g\u0142owa a potem reszta, nowe narodziny ze \u015bmiertelnej pu\u0142apki. Jest roztrz\u0119siona i chwile le\u017cy na \u015bniegu ale opr\u00f3cz paru siniak\u00f3w nic jej si\u0119 nie sta\u0142o. Cud!Cud \u017ce mia\u0142a kom\u00f3rk\u0119 i zasi\u0119g. Cud \u017ce szczelina nie by\u0142a zbyt szeroka i szybko si\u0119 w niej zaklinowa\u0142a. Cud \u017ce wpadaj\u0105c nie straci\u0142a przytomno\u015bci. Cud \u017ce w ty morzu bieli Przemo odnalaz\u0142 w\u0142a\u015bciwy otw\u00f3r. M\u00f3wi\u0142 \u017ce s\u0142ysza\u0142 wo\u0142anie, ale nie by\u0142 w stanie okre\u015bli\u0107 z kt\u00f3rej strony dobiega. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Refuge de Cosmique<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zwijamy si\u0119 szybko i idziemy do schroniska Refuge de Cosmique. To raptem godzina drogi. Na miejscu Anka kupuje butelk\u0119 wina i pije. <\/p>\n\n\n\n

W nocy atakujemy Mont Blanc de Tacul. Nieskutecznie.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Aguille du Midi od strony Refuge de Cosmique<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Znowu schodzimy na lodowiec tym razem kieruj\u0105c si\u0119 na gra\u0144 kt\u00f3ra prowadzi na szczyt s\u0105siedniego Aguille du Midi gdzie znajduje si\u0119 stacja kolejki g\u00f3rskiej. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Gra\u0144 w kierunku Aguille du Midi<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u015anie\u017cna gra\u0144 jest do\u015b\u0107 eksponowana. Spada stromym \u015bnie\u017cno lodowym stokiem ku dolinie i widocznemu w oddali Chamonix. Gra\u0144 ko\u0144czy si\u0119 lodow\u0105 grot\u0105 prowadz\u0105c\u0105 do wn\u0119trza stacji narciarskiej. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Satisfaction<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Potem ju\u017c tylko zjazd wagonikiem do miasteczka i powr\u00f3t na camping. Wieczorem robimy grub\u0105 imprez\u0119 \u017ceby uczci\u0107 udany trekking. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Glacier des Bossons opadaj\u0105cy ku Chamonix<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\n