{"id":408,"date":"2023-07-09T09:14:00","date_gmt":"2023-07-09T09:14:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ilewlezie.pl\/?p=408"},"modified":"2025-07-26T14:26:53","modified_gmt":"2025-07-26T14:26:53","slug":"solo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.ilewlezie.pl\/index.php\/2023\/07\/09\/solo\/","title":{"rendered":"Solo"},"content":{"rendered":"\n

Siedzia\u0142em w biurze patrz\u0105c t\u0119sknie na zdjecia z Nepalu przyklejone na \u015bcianie kolo ekranu komputera. Mialem ochote gdzies sie ruszy\u0107. Lubie chodzi\u0107 po gorach samotnie. Od kiedy wr\u00f3ci\u0142em do Pary\u017ca Alpy sa znowu relatywnie blisko. Pami\u0119ta\u0142em z czas\u00f3w wyprawy na Mont Buet (Okno pogodowe<\/a>), \u017ce Pary\u017c ma bezpo\u015brednie po\u0142\u0105czenie Flixbusem z Chamonix. Sprawdzi\u0142em i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nadal istnieje. Jest to ca\u0142onocna, mozolna podr\u00f3\u017c, ale czego si\u0119 nie robi dla 48h w g\u00f3rach!<\/p>\n\n\n\n

Gdy wysiada\u0142em z autobusu bylo jeszcze ciemno, dochodzi\u0142a 5 rano. Chmury snu\u0142y sie pomi\u0119dzy szczytami ale prognoza zapowiada\u0142a \u0142adna pogod\u0119 w ci\u0105gu dnia. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Aiguille du Midi spowita deszczowymi chmurami<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nie mia\u0142em gotowego planu. Chcia\u0142em pozwiedza\u0107 masyw Aiguilles Rouges kt\u00f3ry le\u017cy dok\u0142adnie na przeciwko masywu Mont Blanc, dzieli je dolina w kt\u00f3rej roz\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 kultowe Chamonix. Liczy\u0142em na pi\u0119knie widoki na znane mi z aklimatyzacji (Aklimatyzacja<\/a>) Aiguille du Midi i Mont Blanc de Tacul.<\/p>\n\n\n\n

Nie zd\u0105\u017cy\u0142em nawet wyj\u015b\u0107 poza zbudowania Chamonix, a ju\u017c zacz\u0119\u0142o pada\u0107. Przeczeka\u0142em deszcz pod jakim\u015b daszkiem siedz\u0105c na plecaku i zajadaj\u0105c batona. Po deszczyku ruszy\u0142em dalej. Nie szed\u0142em \u017cadnym oznaczonym szlakiem, nawigowa\u0142em dzi\u0119ki aplikacji Garmin Explore. Wybra\u0142em dobrze zapowiadaj\u0105ce si\u0119, przynajmniej wed\u0142ug mapy, zakosy. Do pewnego momentu wszystko sz\u0142o zgodnie z planem, niestety wraz z wzrostem wysoko\u015bci \u015bcie\u017cka zacz\u0119\u0142a powoli zanika\u0107. Krzaki by\u0142y coraz wy\u017csze a\u017c w ko\u0144cu z trudem przeciska\u0142em si\u0119 pomi\u0119dzy ga\u0142\u0119ziami. Do tego ca\u0142y oblepiony zosta\u0142\u0119m setkami ma\u0142ych muszek, kt\u00f3re na szcz\u0119\u015bcie nie gryz\u0142y. Zachcia\u0142o mi si\u0119 eksploracji! Nie pierwszy raz ta apka wyprowadza mnie na manowce, podobnie bylo juz w Ardenach. Z ulg\u0105 powita\u0142em dobrni\u0119ci do „oficjalnego” szlaku kt\u00f3ry doprowadzi\u0142 mnie do stacji kolejki na Plan Praz. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Widok z Plan Praz na Masyw Mont Blanc<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tam dopadlo mnie zmeczenie. Ponad 8 godzin w autobusie, w p\u00f3\u0142\u015bnie i niewygodzie a tu trawka taka zielona, s\u0142oneczko przyjemnie juz \u015bwieci. Chyba czas na drzemk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Pomog\u0142o. Wypocz\u0119ty kontynuuje mozolnie w\u0119dr\u00f3wk\u0119 w kierunku prze\u0142\u0119czy Col du Br\u00e9vent 2368 m. Le\u017cy na niej jeszcze sporo \u015bniegu. Nie wzi\u0105\u0142em rak\u00f3w, ale da si\u0119 bezpiecznie j\u0105 pokona\u0107. Niestety z tej wysoko\u015bci widz\u0119, \u017ce Mont Buet, kt\u00f3r\u0105 planowa\u0142em po raz drugi zdoby\u0107, a mo\u017ce nawet si\u0119 na niej przespa\u0107 jest jeszcze do\u015b\u0107 mocno pokryta \u015bniegiem. Podobnie z poza-szlakow\u0105 Col de Dards, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142em wr\u00f3ci\u0107 w dolin\u0119 i do Chamonix. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Poni\u017cej prze\u0142\u0119czy<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

No nic poszukam innego szczytu. Pode mn\u0105 rozci\u0105ga sie dolina kt\u00f3ra przecina strumie\u0144 La Diosaz. W oddali majaczy monumentalny mur Rocher des Fiz. Droga prowadzi w d\u00f3l a\u017c do niewielkiego mostku nad strumieniem. Docieram tam przed 13:00. W rozlewisku strumienia robie przerw\u0119 na lunch.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Sielska dolina<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Znowu pruj\u0119 do g\u00f3ry zag\u0142\u0119biaj\u0105c si\u0119 w sielsk\u0105 dolin\u0119 Le fonds de M\u00f6ede. Jest tu zielono, a grunt poza \u015bcie\u017cki jest do\u015b\u0107 wilgotny. Chyba dzi\u0119ki temu ziele\u0144 jest a\u017c tak intensywna. Zwiedzam dolin\u0119 i okoliczne jeziorka jednocze\u015bnie rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 za szczytem na kt\u00f3rym m\u00f3g\u0142bym rozbi\u0107 ob\u00f3z. Dolin\u0119 zamyka Masyw Rocher des Fiz. Wygl\u0105da jak niezdobyty zamek. Co chwil\u0119 prezentuje mi inn\u0105 perspektyw\u0119 na swoje obronne mury. Jest pi\u0119kny. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Rocher des Fiz<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zagl\u0105dam tez do schroniska Refuge M\u00f6ede Anterne, ale nie zostaje tam dlugo.<\/p>\n\n\n\n

Kolejne przerw\u0119 robie nad Lac de Pormenaz. Widok jest absolutnie magiczny. Niewiarygodnie niebieskie niebo odbija sie w idealnie g\u0142adkiej tafli jeziora, wok\u00f3\u0142 \u015bwie\u017ca wiosenna ziele\u0144. Mocz\u0119 zm\u0119czone ju\u017c nieco nogi i napawam si\u0119 widokiem. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Lac de Pomernaz<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Powoli zbli\u017ca sie wieczor i czas poszuka\u0107 miejsca na biwak. Moj wyb\u00f3r pada na g\u00f3ruj\u0105cy nad nad jeziorem szczyt Pointe Noir de Pormenaz. Nie prowadzi na nia \u017caden oficjalny szlak, wiec id\u0119 troch\u0119 na prze\u0142aj troche jakimi\u015b wydeptanymi przez kozice \u015bcie\u017ckami. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kolejna perspektywa na Rocher de Fiz<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nagle dostrzegam sto metr\u00f3w przede mn\u0105 wielkiego koz\u0142a z pot\u0119\u017cnymi rogami. Wolno trawersuje stok, a ja si\u0119gam po aparat. Robie par\u0119 zdj\u0119\u0107 i ze zdziwieniem stwierdzam ze zwierz\u0119 kieruje si\u0119 w moj\u0105 stron\u0119. Jestem mocno zdziwiony, ale czekam spokojnie na rozw\u00f3j sytuacji Kozioro\u017cec zatrzymuje si\u0119 metr ode mnie z lekko nachylon\u0105 g\u0142ow\u0105. Jest znacz\u0105co wi\u0119kszy i bardziej masywny niz tatrza\u0144skie kozice. No i te piekielne rogi! Maja z 80 cm d\u0142ugo\u015bci. Potwor zachowuje si\u0119 jakby chcia\u0142 mnie zaatakowa\u0107. W\u015bciek\u0142 sie czy co? Odwracam si\u0119 spokojnie i zaczynam wraca\u0107 droga kt\u00f3r\u0105 si\u0119 tu wdrapa\u0142em. Nie b\u0119d\u0119 z nim dyskutowa\u0142. Brak mi argument\u00f3w. Krok za krokiem pod\u0105\u017ca za mn\u0105 kozio\u0142. Troch\u0119 to stresuj\u0105ce, mam wra\u017cenie \u017ce zaraz tryknie mnie w ty\u0142ek. W pewnym momencie stok robi si\u0119 stromszy i przyjmuje form\u0119 po\u0142ogiej \u015bcianki. Zewspinuje si\u0119 po niej, na dol\u0119 odwracam g\u0142ow\u0119. 10 m nade mn\u0105 na wielkim kamieniu, odcina si\u0119 od niebieskiego nieba, dumna sylwetka kozioro\u017cca. Patrzy na mnie z g\u00f3ry w przeno\u015bni i dos\u0142ownie. Schodz\u0119 jeszcze troche i \u0142apie sygna\u0142 w telefonie. Jest na tyle silny, \u017ce jestem w stanie sprawdzi\u0107 w internecie co to by\u0142o. Kozioro\u017cec alpejski, 90-101 cm w k\u0142\u0119bi, waga 67-117kg, rogi 69-98 cm. Wszystko si\u0119 zgadza, nawet zachowanie. Pr\u00f3buj\u0105 zdominowa\u0107 i przestraszy\u0107 intruza ale nie atakuj\u0105 ludzi. Przez to prawie wygin\u0119\u0142y bo podchodzi\u0142y do my\u015bliwych. Uzbrojony w nowo nabyt\u0105 wiedz\u0119 postanawiam wr\u00f3ci\u0107 i przep\u0119dzi\u0107 natr\u0119ta. Niestety ulotni\u0142 sie gdzie\u015b w miedzyczasie. Ma szcz\u0119\u015bcie bydlak!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ja\u015bniepan<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Noc na szczycie Pointe Noir de Pormenaz<\/p>\n\n\n\n

Po przygodzei z koz\u0142em juz nic nie staje mi na przeszkodzie i zdoywam szczyt. Jest st\u0105d pi\u0119kny widok na Mont Blanc, mam wra\u017cenie ze jestem du\u017co bli\u017cej ni\u017c z Mont Buet (sprawdze pozniej ze od szczytu dzieli mnie 15km a z Mont Buet 22km).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
No i elegancko!<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Znajduje odpowiedni p\u0142askie miejsce i instaluje moj minimalistyczny biwak. Mata Therma Rest NeoAir Xtherm i ciep\u0142y \u015bpiw\u00f3r Deuter Astro Pro 800 w worku biwakowym, pod glowe i plecak i wszystko gotowe. Moge spokojnie podziwia\u0107 spektakl zachodu s\u0142o\u0144ca. Spaceruje wzrokiem po kolejnych szczytach masywu Mont Blanc. Pok\u00f3j z widokiem za milion dolar\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

Najd\u0142u\u017cej patrze na Aguille du Midi i s\u0105siaduj\u0105c\u0105 z nia Mont Blanc de Tacul. Wspominam nasz nieudany atak sprzed paru lat (Zesp\u00f3\u0142<\/a>).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Droga 3M od lewej Mont Blanc de Tacul, Mont Maudit i Mont Blanc<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Po zmroku \u0142apie mnie lekki stres. Obserwuje tworz\u0105ce sie na horyzoncie chmury i zaczyna mi sie wydawa\u0107 ze jedna z nich przypomina kowad\u0142o. Cumulonimbus i zwi\u0105zana z nim burza to nie najlepszy prognostyk. Jest w najwy\u017cszym punkcie terenu. Dlugo lez\u0119 obserwuj\u0105c chmura az w koncu zasypiam. Bylo to tylko z\u0142udzenie. Tej nocy nie spad\u0142a nawet kropla deszczu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wieczorne klimaty<\/figcaption><\/figure>\n\n\n
\n
\"\"
Dobranoc Blanku<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Budz\u0105 mnie promienie s\u0142o\u0144ca i rosn\u0105ca wraz z nimi temperatura. \u015aniadanie, kawa i w drog\u0119. Wracam ju\u017c w kierunku Chamonix bo wieczorem musz\u0119 z\u0142apa\u0107 autobus do Pary\u017ca. O podn\u00f3\u017ca g\u00f3ry, spokojnym krokiem wracam znakowanym szlakiem. Z naprzeciwka zbli\u017ca sie stado owiec. Widz\u0119 z daleka uwijaj\u0105cego sie wok\u00f3\u0142 nich, zaganiaj\u0105cego psa w typie Border Collie. Ci\u0119\u017cko pracuje. Gdzie\u015b w oddali na pag\u00f3rku dostrzegam siedz\u0105cego pasterza. Od stada odrywa si\u0119 bia\u0142y kszta\u0142t i galopuje w moim kierunku. Materializuje sie jako wielki, w\u0142ochaty pies wygl\u0105daj\u0105cy jak du\u017cy Owczarek podhala\u0144ski. Lubie zwierz\u0119ta, szczeg\u00f3lnie du\u017ce w\u0142ochate psy, jak si\u0119 okazuje jednak nie wszystkie. Gdy jest ju\u017c blisko dostrzegam jego dziwna obro\u017ce. Wystaj\u0105 z niej d\u0142ugie na 10-15 cm kolce. Okalaj\u0105 cala jego szyje niczym stalowa kryza. Pewnie to jaka\u015b forma ochrony przed wilkami. „Piesek” zatrzymuje si\u0119, podobnie jak kozioro\u017cec, tu\u017c przede mn\u0105 i zaczyna agresywnie szczeka\u0107. Zachowuje spok\u00f3j chocia\u017c nie jest to przyjemna sytuacja. Pies ewidentnie nie jest zadowolony z mojej obecno\u015bci. Wo\u0142am do pasterza \u017ceby przywo\u0142a\u0142 swojego pupila do porz\u0105dku. Odkrzykuje mi tylko \u017cebym odszed\u0142 dalej od stada. Z\u0142o\u015bci mnie to bo jestem na pe\u0142nym legalu na szlaku, a on puszcza agresywne psy nad kt\u00f3rymi nie ma kontroli, jak mnie pogryzie pewnie i tak b\u0119dzie to moja wina. Odwracam si\u0119 powoli i id\u0119 w przeciwnym kierunku ni\u017c stado. Deja vu, wczoraj by\u0142o to samo. Pies poda\u017c\u0105 za mn\u0105 krok w krok ci\u0105gle szczekaj\u0105c. Je\u015bli sie na mnie rzuci nawet nie mam si\u0119 czym broni\u0107 bo r\u0119ce puste, kijki przypi\u0119te do plecaka. Po kilku minutach docieramy do male\u0144kiego cieku wodnego, nie mo\u017cna tego nawet nazwa\u0107 strumykiem, ot str\u00f3\u017cka wody 2 cm szeroko\u015bci przecinaj\u0105ca trawy. Przechodz\u0119 na drugi „brzeg”. Pies momentalnie milknie. W jego \u0142bie to wida\u0107 jaka\u015b granica – my\u015bl\u0119. Id\u0119 dalej a pies zostaje po swojej stronie, no niebezpiecze\u0144stwo za\u017cegnane. Reszta drogi przebiega bez wi\u0119kszych przyg\u00f3d. Schodz\u0119 spokojnie do miejscowo\u015bci Servoz sk\u0105d poci\u0105giem wracam do Chamonix.<\/p>\n\n\n\n

Niebezpiecze\u0144stwa w dolinach<\/p>\n\n\n\n

Mam zapas czasu wi\u0119c w restauracji na przeciwko parkingu sk\u0105d odje\u017cd\u017caj\u0105 autobusy, posilam si\u0119 i popijam zas\u0142u\u017cone piwko. Rozwi\u0105za\u0142em moje wysokie, g\u00f3rskie buty i daje odpocz\u0105\u0107 i przewietrzy\u0107 si\u0119 stopom. Piwo po wysi\u0142ku jak zwykle smakuje bosko. Ko\u0144cz\u0119 ju\u017c kufel kiedy dostrzegam podje\u017cd\u017caj\u0105cego Flixbusa. Szybko upycham sznur\u00f3wki do but\u00f3w, p\u0142ac\u0119 i zarzucam plecak na grzbiet. Sam nie wiem czemu zaczynam truchta\u0107 przez jezdni\u0119 jakby autobus mial mi nagle uciec. Na \u015brodku przej\u015bcia dla pieszych niespodziewanie lec\u0119 jak d\u0142ugi i l\u0105duje twarz\u0105 przy asfalcie. Co jest? To bylo jedno piwo! Zbieram si\u0119, ludzie si\u0119 gapi\u0105, Garmin spad\u0142 mi z nadgarstka i porysowa\u0142em szybk\u0119. Co\u015b trzyma mi stopy razem i oto dostrzegam pow\u00f3d mojego wstydliwego upadku. Sznur\u00f3wka, byle jak wci\u015bni\u0119ta w jednego buta zaczepi\u0142a o haczyk do sznur\u00f3wek na busie drugim. G\u0142upi b\u0142\u0105d i pech, trzeba by\u0142o zasznurowa\u0107. Dobrze \u017ce to nie gory bo taki upadek m\u00f3g\u0142by si\u0119 sko\u0144czy\u0107 du\u017co gorzej. A tak tylko najad\u0142em si\u0119 wstydu i lekko pot\u0142uk\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n